Οι αγώνες για τη στέγαση στις γειτονιές του Τορίνο

Οι αγώνες για τη στέγαση στις γειτονιές του Τορίνο (Συλλογικό) 3,0 € – Διαθέσιμο 

Ο αγώνας για τη στέγαση μας έδωσε τη δυνατότητα να έρθουμε σε επαφή καν να χτίσουμε σχέσεις με τον κόσμο της περιοχής, να βρισκό­μαστε στους δρόμους, να βλέπουμε την καθημερινότητα και τη ζωή μιας τέτοιας περιοχής όχι μέσα από αφη­ρημένες θεωρίες, αλλά μέσω της δι­απροσωπικής καθημερινής τριβής. ‘Ετσι, ήμασταν πραγματικά ριζωμέ­νοι εντός της κοινωνικής πραγμα­τικότητας των γειτονιών, στο βαθ­μό που οι κάτοικοι ερχόντουσαν σε εμάς όταν υπήρχε κάποιο πρόβλημα στην περιοχή. Όλα αυτά, όπως μπο­ρεί να καταλάβει κανείς, μας προ­σέφεραν μια πραγματικά σε βάθος κατανόηση και αντίληψη της πραγ­ματικότητας που βιώνει ο κόσμος.

Τσε Γκεβάρα

Τσε Γκεβάρα (Συλλογικό) 1,5 € – Διαθέσιμο

Η απόδραση των βούρλων (ένας δραπέτης θυμάται)

Η απόδραση των βούρλων (ένας δραπέτης θυμάται) (Π.Ροδάνης) 2,0 € – Διαθέσιμο

Η μεγάλη στιγμή φαινόταν πολύ κοντά πια. Με ενθουσιασμό καθαρίσανε τη στοά πετώντας τα μπάζα στο βόθρο. Σε δυο μέρες, εκείνη η απαίσια στενή σωλήνα μεταβλήθηκε σε πραγματικό τούνελ, άνετο, καθαρό, φωταγωγημένο.
Μπορούσες τώρα να μπουσουλάς ελεύθερα κι όχι να σέρνεσαι σαν το φίδι. Χαίρεσαι να τη βλέπεις. Άξια έγινε σε λίγες μέρες οδός απελευθέρωσης 27 πολιτικών κρατουμένων…

Για μια ανάσα ελευθερίας

%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%ce%b1

Για μια ανάσα ελευθερίας (Κ. Μαυρίδης)  5,0 € – Διαθέσιμο

Το “για μια ανάσα ελευθερίας” άρχισε να γράφεται το φθινόπωρο του 2014, κατά την απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού και συνεχίστηκε μέχρι περίπου ένα χρόνο μετά (αρχές Οκτώβρη 2015). Είναι προφανές ότι τόσο ο αγώνας του Ρωμανού, όσο κι η απεργία πείνας των κρατουμένων την άνοιξη του ’15 έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που εξελίχτηκε η ιστορία. Μια από τις βασικότερες επιρροές (ίσως η βασικότερη) για το κόμικ στάθηκε μια μπροσούρα με τίτλο “Χαρτογραφώντας τις ειδικές συνθήκες κράτησης” (από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης “Πέρασμα”, στην Πάτρα) για τις ειδικές συνθήκες κράτησης (ΕΣΚ). Κάποιες από αυτές είναι η πλήρης απομόνωση, τα λευκά κελιά με φως όλο το 24ωρο και ηλεκτρονική παρακολούθηση, ο προαυλισμός χωρίς άλλους κρατούμενους, η λογοκρισία κι ο γενικότερος περιορισμός της επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, η ψυχολογική πίεση, η βία, οι κολπικοί έλεγχοι κι η υποτίμηση/βιασμός του σώματος των κρατουμένων.

Οι συνθήκες που περιγράφονται στο κόμικ (και βασίζονται σε μια σύνοψη της μπροσούρας) δεν περιγράφουν ακριβώς την ελληνική πραγματικότητα (όπως είναι αυτή τη στιγμή) -ειδικά μάλιστα μετά τον αγώνα των κρατουμένων πέρυσι την άνοιξη. Δείχνουν όμως την εφιαλτική κατεύθυνση που παίρνει η ολοένα και μεγαλύτερη ποινικοποίηση και έλεγχος των ζωών μας. Το αρχικό συναισθηματικό σοκ διαβάζοντας την μπροσούρα διαδέχτηκε η οργή κι η επιδίωξη για καταγγελία – αλλά ακόμα περισσότερο για αντίσταση και συμπαράσταση κι αλληλεγγύη στους αγώνες των κρατουμένων.

 

Πέρα από τον αγελαίο υπερατομικισμό της αστικής κοινωνίας

Πέρα από τον αγελαίο υπερατομικισμό της αστικής κοινωνίας (Συλλογικό) 2,0 € – Διαθέσιμο

Την αλλοτρίωση, όμως, στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία μπορούμε να την ορίσουμε όχι μονάχα με αυστηρά υλικούς όρους, αλλά και ως ένα υπαρξιακό κενό που γεννά η διαμόρφωση ενός σύγχρονου ανθρωπολογικού τύπου, που κωδικοποιείται με την ονομασία Homo Economicus. Ορθά ο Καστοριάδης μίλησε για “ανθρωπολογική καταστροφή” και μετατροπή των ανθρώπων σε παραγωγικά και καταναλωτικά κτήνη και εξαχρειωμένους ζάπερς. Και ο Γκύντερ Άντερς στο κείμενό του “είναι χωρίς χρόνο”, γράφει για την ετερονομία και τον ανθρωπολογικό εκφυλισμό που γεννά η σύγχρονη αστική κοινωνία: «εκατομμύρια άνθρωποι, που καθημερινά ενεργούν, νιώθουν όλο και περισσότερο ότι είναι τα αντικείμενα της πράξης κάποιων άλλων: πως ενεργούν χωρίς οι ίδιοι να αποφασίζουν το στόχο των ενεργειών τους, χωρίς να μπορούν ούτε καν να διακρίνουν ποιος είναι αυτός ο στόχος […] Με δυο λόγια: η πράξη έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό την ανεξαρτησία της, ώστε έχει μετατραπεί σε ένα είδος παθητικότητας και ακόμα κι εκεί που η πράξη παρουσιάζει μια ένταση μέχρι θανάτου ή φτάνει κι ως το θάνατο, έχει λάβει τη μορφή της μάταιης πράξης ή της απραξίας» (απόσπασμα από την μπροσούρα)

Ασύμμετρη Απειλή, Τεύχος 11, Οκτώβρης 2012

μπροσούραΑσύμμετρη Απειλή, Τεύχος 11, Οκτώβρης 2012 (Συλλογικό) 1,0 € – Διαθέσιμο

Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι ο χτίστης, ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης. Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι. Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού πατέρας, Πάντα κοιτάζω προς το φως τ’ απόμακρο της μέρας. Εγώ ο σεισμός ο αλύπητος, εγώ κι ο ανοιχτομάτης· Και με το καριοφίλι μου και με το απελατίκι Την πολιτεία την κάνω ερμιά, γη χέρσα το χωράφι. Κάλλιο φυτρώστε, αγριαγκαθιές, και κάλιο ουρλιάστε, λύκοι, Κάλιο φουσκώστε ποταμοί, και κάλιο ανοιχτείτε, τάφοι. Και, δυναμίτη, βρόντηξε και σιγοστάλαξε, αίμα, Παρά σε πύργους άρχοντας και σε ναούς το Ψέμμα. (Κωστής Παλαμάς)

Αντίο Μπάτμαν

μπάτμανΑντίο Μπάτμαν (Τάσος Θεοφίλου) 0,5 € – Μη διαθέσιμο

Γκόθαμ Σίτυ σήμερα. Δηλαδή Λος Άντζελες, Λονδίνο, Παρίσι, Αθήνα… Ο πολιτισμός του κεφαλαίου στο σημείο μετά την ακμή του. Στο σημείο πριν την κατάρρευση ή τη μετάλλαξή του. Στο σημείο όπου η αλαζονεία και η υπεροψία της εξουσίας είναι αναντίστοιχη της κοινωνικής της νομιμοποίησης. Χαρακτηριστικό καταρρέουσας δύναμης. Η Γκόθαμ Σίτυ ωστόσο δεν είναι υπαρκτή.

 

Ο διάβολος στη σάρκα τους

διάβολοςΟ διάβολος στη σάρκα τους (Συλλογικό) 3,0 € – Μη διαθέσιμο

Ο σύγχρονος κομμουνισμός (συμπεριλαμβανομένης και της αναρχικής τάσης) είναι ένα καινούργιο φορτίο σε παλιό όχημα. Όταν η θρησκεία ήταν ιστορικά επίκαιρο είδος κοσμοαντίληψης, μίλησε στη γλώσσα της, μέσα από τον πρωτοχριστιανικό και τον αιρετικό κομμουνισμό. Εκείνη την εποχή, για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα: “η βίβλος, επομένως και η Αποκάλυψη, ήταν η μόνη πηγή παραστάσεων που διαμόρφωνε το φαντασιακό τους”. (Λιάκος) Σήμερα η ταξική πάλη δεν μπορεί να μιλήσει σε αυτή τη γλώσσα. Η θρησκεία δεν διαρθρώνει πια τις κοινωνικές σχέσεις, πέρα από μερικές δευτερεύουσες λειτουργίες (το κράτος είναι η έμπρακτη άρνηση της θρησκευτικής πίστης, σύμφωνα με τον υλιστή φιλόσοφο Φόυερμπαχ). Ο επαναστατικός χιλιασμός πέθανε, δεν χάθηκε όμως. Ξεπεράστηκε από μια ανώτερη μορφή κομμουνισμού. Το σύγχρονο κίνημα αφού απαλλάχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη χριστιανική του κληρονομιά (αφού, όμως, πρώτα πέρασε και από ενδιάμεσα στάδια: Όουεν, σαινσιμονιστές, Βάιτλιγκ, Τολστοϊκοί κλπ) έσβησε πια τη γλώσσα του Θεού, επιστρέφοντας στο πνεύμα του Προμηθέα: “απλώ λόγω τους πάντας εχθαίρω θεούς”!

Για μια ιστορία του αναρχικού αντιιμπεριαλισμού

αντιιμπεριαλισμόςΓια μια ιστορία του αναρχικού αντιιμπεριαλισμού (L. V. Walt) 2,0 € – Μη διαθέσιμο

Πρέπει να καταστρέψουμε τον ιμπεριαλισμό, δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες για την αυτοδιεύθυνση όλων των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Αλλά αυτό απαιτεί την καταστροφή του καπιταλισμού και του κρατικού του συστήματος. Την ίδια στιγμή, ο αγώνας μας είναι ένας αγώνας ενάντια στις κυρίαρχες τάξεις εντός του τρίτου κόσμου, αλλά η τοπική καταπίεση δεν είναι λύση. Οι τοπικές ελίτ είναι ένας εχθρός, τόσο εντός των εθνικών απελευθερωτικών κινημάτων και ακόμα περισσότερο μετά τον επιτυχή σχηματισμό των νέων εθνών-κρατών. Είναι μόνο η εργατική τάξη και η αγροτιά που μπορούν να καταστρέψουν τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό, αντικαθιστώντας την κυριαρχία τόσο των τοπικών όσο και των ξένων ελίτ με την αυτοδιαχείριση και την κοινωνική και οικονομική ισότητα.
Ως εκ τούτου, είμαστε υπέρ της αυτονομίας της εργατικής τάξης και της ενότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών, σε ολόκληρες ηπείρους, καθώς και υπέρ της δημιουργίας ενός διεθνούς αναρχοκομμουνιστικού συστήματος μέσω της αυτενέργειας της παγκόσμιας εργατικής τάξης και της αγροτιάς. Όπως είπε ο Σαντίνο: “Σε αυτόν τον αγώνα, μόνο οι εργάτες και οι αγρότες θα φτάσουν μέχρι το τέλος”.